سلام به همگي
. ببخشيد كه يه مدت طولاني نتونستم بيام
(آخه اين امتحانا خيلي طول كشيد
)
در هر صورت اميدوارم از پست اين دفعه خوششتون بياد.
اين دفعه فكر كردم كه يكي از داستان ACHILE CAMPANILEبراتون ترجمه كنم.اين نويسنده ي ايتاليايي در نوشتن داستان هاي كوتاه RACCONTO.... يا شهرت خاصي داره.نثر ساده از ويژگيهاي حكايت هاي اوست.به همين علت مطالعه ي كتاب هاي او را به زبان آموزان ايتاليايي توصيه ميكنم.
IL BICCHIERE INFRANGIBILE:
Io e teresa,voi io sapete ,siamo due tipi economi.Non avari,no,questo no.Ma ci piace non sperperare.Invece Marcello e’ tutt’altro tipo e non si direbbe mai nostro figlio,per quell che riguarda i bicchieri.E’capace di prender un bicchiere e lasciarlo cadere tranqullamente in terra.Proprio non fa nessun conto del denaro che costano.Forse col tempo si correggera’.Ma per ora –ha tre anni-i bicchieri immagina che servano unicamente per essere rotti.Abbiamo provato a dargli un bicchiere d’argente,ma non ha voluto saperne.Non beve se non ha un bicchiere come i nostril.E noi non possiamo bere tuti in bicchieri d’argento.Allora, dopo che egli ebbe rotto un intero servizio e che mia moglie ne ebbe comprato un altro per dodici,io ho avuto un idea geniale
:prender per Marcello un bicchiere infrangibile.La cosa non e’stata facile,perche’ occorreva un bicchiere come i nostril,altrimenti Marcello non beve.Ma dopo molte ricerche ho potuto trovarlo.L’ho portato a casa e ho fatto riusciti esperimenti davanti a familiari,prima di dir loro che era un bicchiere infrangibile.
ليوان نشكن:
شما مي دانيد كه من و ترزا آدمهاي مقتصدي هستيم.خسيس نيستيم نه اين نه.ولي دوست نداريم اصراف كنيم.برعكس مارچاو لااقل تا آنجا كه مربوط به ليوانها مي شود كاملا طور ديگري است و اصلا نمي خورد كه پسر ما باشد.مي تواند يك ليوان را بردارد و به راحتي بگذارد كه بر زمين بيفتد.اصلا فكر پولي را كه صرف آن شده است را نميكند.شايد با گذشت زمان درست شود ولي حالا كه سه سال دارد فكر مي كند ليوانها فقط به درد شكستن مي خورند.سعي كرديم يك ليوان نقره اي به او بدهيم ولي حتي حاضر نشد امتحانش كند.تا يك ليوان مثل ليوانهاي ما نداشته باشد چيزي نمي نوشد و ما هم كه نمي توانيم همگي از ليوان هاي نقره اي استفاده كنيم.بنابراين بعد از اينكه او يك دست كامل ليوانها را شكست و همسرم يك دست دوازده تايي ديگر خريد فكر بكري به سرم زد كه براي مارچلو يك ليوان نشكن بخريم.كار ساده اي نبود زيرا مي بايست ليواني درست مثل ليوان هاي ما مي بود در غير اين صورت مارچلو چيزي نمي نوشيد.ولي بعد از جستجوي زياد توانستم يكي پيدا كنم.آن را به خانه بردم و جلوي چشم خانواده ام قبل از اينكه بگويم نشكن است حسابي امتحانش كردم.
Osservo di passaggio che il primo esperimento mi ha valso un litigio con mia moglie che credeva mi fossi messo a giocare a palla con un commune bicchiere del servizio buono
.Invece Marcello s’era divertito un mondo all’esperimento e in giornata ,prima che qualcuno potesse impedirglielo,capitatogli a tiro un bicchiere del servizio buono,egli che ignorava ch’io avevo operato con un bicchiere speciale,l’ha scaraventato a terra.Ma questo non c’entra ,sebbene abbia ridotto il numero dei bicchiei da docici a undici.insomma tutto e’a nadato liscio,fino al giorno dopo.Fino a quando ,cioe’,la donna di servizio non e’ venuta a chiamarmi dicendo:
“Debbo apparecchiare la tavola.per favore ,quale e’ il bicchiere infrangibile?”.
بگذريم كه اولين امتحان من به قيمت يك دعواي حسابي با همسرم تمام شد كه فكر مي كرد با يكي از ليوانهاي بهترين سرويسش توپ بازي مي كنم.برعكس مارچلو كلي با اين آزمايش كيف كرد و او كه نمي دانست من با يك ليوان مخصوص اين كار را كرده ام همان روز قبل از اينكه كسي بتواند مانعش شود يكي از ليوان هاي همان سرويس با لرزش را پرتاپ كردو به زمين انداخت و تعداد ليوانها از دوازده تا به يازده تا كاهش پيدا كرد كه البته زياد هم مهم نيست.خلاصه تا روز بعد همه چيز خوب پيش رفت.يعني تا وقتي كه زن خدمتكار نيامده بود و صدايم نكرده بود كه بگويد:"بايد ميزرا بچينم لطفا بگوييد اين ليوان نشكن كدام است؟"
ادامه ی داستان در قسمت های بعدی
.
EUGENIO MONTALE
.امروز و فردا هم می خوان درباره ی ادبیات ایتالیا صحبت کنند.
